Hij schonk iets in. Het duurde heel lang. Ik zag hem toen ik voorbij liep. Maar hij stond heel stil.
Gisteren stond er een man voor het raam. Hij goot wasmiddel in een bolletje. Langzaam, heel langzaam. Ik zag een sliertje tussen de flacon en het wasbolletje. Maar hij bewoog niet.
Vandaag staat er een man voor het raam. Een flacon, een wasbolletje, een laatste sliertje wasmiddel. Versteend, verstild, doodstil. Ik kijk bevreemd naar binnen. Want hij beweegt niet. De eeuwigheid is begonnen.
maandag 23 maart 2009
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten